Beli Dvor, koji se takođe nalazi u Dvorskom kompleksu, izgrađen je privatnim sredstvima NJ. K. V. Kralja Aleksandra I kao rezidencija za njegove sinove NJ. K. V. Prestolonaslednika Petra ( budućeg Kralja Petra II, oca Prestolonaslednika Aleksandra II ) , Kraljevića Tomislava i Kraljevića Andreja. Kralj Aleksandar je očekivao da će njegovim sinovima biti potreban sopstveni prostor kada odrastu, ali ga je mučko ubistvo otrglo od porodice, a sudbina njegovih sinova je krenula drugim tokom. Maloletni Kralj Petar II je postao novi gospodar Dvorskog kompleksa. Zgradu, koja je zidana od 1934. do 1937. godine, projektovao je arhitekta Aleksandar Đorđević. Kada je dvor završen, u očekivanju Kraljevog punoletstva, ustupljen je na korišćenje Knezu - Namesniku Pavlu Karađorđeviću sa njegovom porodicom. Centralni hol Belog Dvora ukrašen je reprezentativnim portretom Kralja Aleksandra I, Paje Jovanovića, i slikama francuskih majstora prve polovine XVII veka - Nikole Pusena, Simona Vuea i Fransoa Milea. Trpezarija je nameštena u stilu čipendejla, a krasi je porcelanski servis NJ. V. Kraljice Marije, supruge Kralja Aleksandra I, izgrađen u Sevru. Veliki i mali svečani salon opremljeni su u stilu Luja XV, sa venecijanskim lusterima i slikama Jana Brojgela, Ričarda Boningtona, Antonija Kanaleta i Sebastijana Burdona. Biblioteka Belog Dvora sadrži knjige na francuskom, italijanskom, nemačkom, ruskom i engleskom jeziku. Na sprat Belog Dvora stiže se stepeništem iz Centralnog hola, a do pet velikih apartmana vodi Galerija nad holom, na čijim su zidovima slike Albrehta Altdorfera, Paola Veronezea, Gaspara Digea i portret za koga neki stručnjaci smatraju da je rad Rembranta van Rajna. Umetnine koje se nalaze u Dvorskom kompleksu predstavljaju nacionalno blago i predstoji im sveobuhvatna restauracija koja će im vratiti sjaj. U proces procenjivanja i restauracije biće ukljućeni stručnjaci Ministarstva kulture Republike Srbije, Narodnog Muzeja i Vlade Srbije.